Eeuwig zonde dat we máár twee weken op Bali zijn geweest. De tijd is voorbij gevlogen. Geert en Paula zijn vandaag vertrokken en overnachten in Sanur voor hun vroege vlucht vrijdagmorgen. Zelf vertrekken we vrijdagmiddag en hopen we om zaterdagmorgen tegen 6 uur weer voet op Nederlandse bodem te zetten. Namens Bas bedankt voor de lieve reacties. Hij gedraagt zich als een stoere jongen en heeft nauwelijks last van z'n hoofdwond. Alleen als Docter Adi (of Docter Sweat zoals wij hem ook wel noemen) de wond komt verschonen is het even piepen geblazen. Vandaag zijn de hechtingen eruit gegaan en de wond ziet er prima uit. Helemaal trots loopt ie met z'n litteken in het rond en hij is helemaal blij dat de dokter niet meer langs hoeft te komen. Eerder hadden we al gezegd dat we met open armen zijn ontvangen door de staf en de plaatselijke bevolking en daar is niets dan goeds bijgekomen. Gisteren was een grote feestdag voor de hindu's op het eiland. Balinees nieuwjaar werd gevierd. Wij mochten op uitnodiging van Made en Komang de tuinman dit gebeuren van dichtbij meemaken. Om half 7 werden we door 4 brommertjes opgepikt en naar de familietempel middenin hun kampong gebracht. Een hele belevenis. Gehuld in sarong en de mannen met de hindu-ster op het hoofd mochten we de tempel betreden. We werden letterlijk met open armen ontvangen en vooral Bas en Laura stonden in het middelpunt van de belangstelling. Na het gebed en de zegeningen met heilig tempelwater zijn we met Komang mee naar huis gegaan. Net als Made woont hij met 6 anderen in een huis met twee kamers. We kregen heel veel eten aangeboden, van zwarte rijst tot aan vruchten waar we de naam al niet meer van weten. Maar wel 'good for the stomach!'.
Tegen elf uur ging de karavaan weer terug naar onze villa waar nog een keer een ceremonie plaatsvond en de staf in gebed ging voor een voerspoedig jaar. Eerder in de week werden de voorbereidingen al getroffen en werd een soort vlaggemast van bamboe copmpleet versierd met bladeren en opgezet voor het het huis. Dat het een grote feestdag was, waarbij de economie een dag lang plat ligt bleek ook uit de enorme toeloop op het strand. Honderden mensen waar er normaal nog geen 10 rondlopen.
Een dag eerder hadden we ons eigen feestje. Rogier werd 36. Nadat we 's morgens naar de pasar (markt) in Singarja zijn geweest werd hij door de complete huishouding onthaald. Het hele huis was versierd en er was een prachtige boog bij de poort gemaakt. 's Avonds werd er gezamelijk gegeten met iedereen van de staf. Heerlijke nasi goreng met sate. Als klap op de vuurpijl werd de avond afgesloten door een balinees orkest, begeleid door een paar balinese danseressen. Een cadeautje van Susan, Geert en Paula. Iedereen moest er aan geloven en werd door de dames uitgenodigd om mee te dansen. Dit alles onder het toeziend oog van de hele bevolking van het kleine dorpje. Er stonden zo'n 100 mannen, vrouwen en vooral kinderen om het zwembad mee te klappen en te dansen. Zonder twijfel de leukste verjaardag ooit.
Eerder in de week heeft chauffeur Eric ons nog een dag rondgeleden. Langs het apenbos waar we de apen konden voeren. Daarna op de foto met grote leguanen, vliegende honden en slangen om tot slot een bezoek te brengen aan de prachtige hindu-tempel bij het Bratanmeer. Op een avond zijn Geert en Rogier nog met Komang Security en Komang de Visser mee geweest om naar het carnaval te gaan. Hier bleek echter een Babylonische spraakverwarring aan ten grondslag te liggen. In plaats van carnaval ging het om het engelse 'carnival'. Een kermis dus. En één die in de jaren 60 van Nederland niet had misstaan met een gammel reuzenrad en een steile wand. Verder wat eetkraampjes en veel kledingkraampjes. Ook werd er via een soort roulette gegokt om pakjes kretek-sigaretten, iets wat we in Nederland onvoorstelbaar zouden vinden.
Al met al was Bali een waardige afsluiting van onze reis. We willen iedereen bedanken voor de lieve reacties en mails die we hebben ontvangen. We zien jullie snel weer in levende lijve en willen ook graag horen hoe het jullie in de afgelopen maanden is vergaan.
Met de allerbeste groeten,
De Schippertjes























Zo vervelend om het zo te vieren
Jullie maken wel hele toffe dingen mee.
Bas met die vliegende hond op de foto, wat een bizar beest!
Ik hoop dat de terugreis voorspoedig gaat.
Tot snel!
Kari-Anne